سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
86
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
جانى را كه قصاص مىكنند در صورتى كه جنايتش كمتر از مقدار استيفاء از او بوده و بدين ترتيب مستحقّ ردّ باشد لازمست ابتداء مبلغ اضافى را به او ردّ كرده و سپس قصاص كنند و اين حكم در تمام فروض مسئله جارى مىباشد . قوله : و منه يعرف الخ : ضمير در [ منه ] به حكم مذكور در اشتراك حرّ و عبد نسبت بقتل حرّ راجعست . قوله : كاشتراك كلّ من الحرّ الخ : و حاصل آن سه صورتست بشرح زير : 1 - اجتماع مرد حرّ با خنثا . 2 - اجتماع عبد با خنثا . 3 - اجتماع زن با خنثا . قوله : و اجتماع الثلاثة : يعنى در قتل كسى مرد حرّ و زن حرّه و عبد شركت داشته باشند . قوله : و غيرها : مثل اينكه در قتل كسى مرد حرّ و زن حرّه با خنثا شركت داشته باشند . قوله : و ضابطه : يعنى ضابطه و قاعده كلّى براى قصاص . قوله : دية المقتول : مقصود جانى است كه از باب قصاص به قتلش مىرسانند . قوله : انكان حرّا : ضمير در [ كان ] به مقتول راجعست . قوله : فان زادت عن جنايته : ضمير در [ زادت ] به ديه عود مىكند . قوله : دفع اليه الزائد : ضمير در [ اليه ] بمقتول برميگردد .